شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات
 

دوشنبه 12 خرداد 1393
ن : مادر جوانرودی نظرات

ابراهیم ( علیه السلام ) و مهمان نوازی...

کلمات کلیدی : مهمان نوازی , حضرت ابراهیم علیه السلام , خُلق و خوی نیک , نام خدا , جوانرود , اهل سنت ,



ابراهیم خلیل (علیه السلام) بدون میهمان غذا نمی خورد و اگر میهمان

نداشت بعضی روزها تا یک میل راه طی میکرد تا میهمانی بیابد و با

او هم خوراک شود ،

روزی به دنبال میهمان رفت به یک نفر برخورد کرد از او دعوت کرد ،

با هم ، خوراک بخورند وقتی نشستند

ابراهیم  علیه السلام  گفت بسم الله و با نام خدا غذا خوردن را شروع کرد  ،

اما آن شخص با نام خدا غذا خوردن را شروع نکرد ،

ابراهیم علیه السلام  فرمود :

چرا نام خدا را نبردی ؟

گفت خدا کیست ؟

من خدائی را نمی شناسم ، ابراهیم علیه السلام  فرمود : پس برخیز و برو ،

کسی که منکر خداست من هم با او هم خوراک نمیشوم ، برخاست و رفت ،

ابراهیم  علیه السلام  تنها شد وحی بر او نازل شد که ای ابراهیم این شخصی

که سالها ما به او روزی می دهیم به او ایرادی نگرفتیم ، یک امروز روزیش

به تو حواله شد ، چرا او را طرد کردی ؛

ابراهیم  علیه السلام  فورا برخاست و دنبال آن شخص به راه افتاد خواهش

کرد برگردد ، اما آن کافر استنکاف ورزید ، تا بالاخره پس از اصرار

زیاد گفت : به یک شرط می آیم و آن این است که بگویی چطور شد پس

از آنکه مرا راندی دنبال من آمدی و با این اصرار از من میخواهی برگردم ؟

ابراهیم  علیه السلام  حقیقتش را فرمود که حقتعالی به من عتاب فرمود که

چرا تو را طرد کردم ، گفت ای خاک بر سر من که از چنین خدای مهربانی

روی گردان باشم ای ابراهیم مرا با خدایم آشنا کن - بالاخره موحد و مومن شد.

 

غرض آن است که آدمی اگر قدری فکر کند ببیند خدا به او چه نداده است ؟

آنچه لازم داشته داده است نعمتهای صوری و معنوی -

در برابرش من چه کردم ؟

چه عبادتی چه معرفتی

(( ما عبدناک حق عبادتک و ما عرفناک حق معرفتک )).

 

خُلق خوش خَلق را شکار کند

خُلق خوش بیش از این چکار کند